‘Verplicht’ de pub in

Dat is geen straf! De horeca is weer open. Hoera. Bevrijdingsdag volgens de mafkezen van de staatsmedia NOS.

Waar ik, en de mensen om mij heen, toch wel wat terughoudend waren ging het voor mij ineens vanzelf.

Een zonovergoten dinsdag vraagt er om even lekker te gaan toeren met het dak er af. Daar heb ik als zelfstandig professional geen vrije dagen voor nodig.

Mijn meisje – de Z3 – kon wel een poetsbeurt gebruiken. Dat doe ik waterless. Vitens is vast heel blij met mij. Dit is goedkoper als een auto wasserette. Misschien daarover meer in een volgende blog.

Ik had lekker geslapen en na een paar bakkies hele sterke koffie en een ontbijtje met veel granen en kaas was ik er klaar voor.

Dak er af en op weg naar mijn favoriete stekkie waar ik lekker rustig kan poetsen. Introvert als ik ben voel ik me daar op mijn gemak en heb ik lekker de ruimte. Gelijk maar even mijn benzine slurper ( duur meisje ) vol gegooid en nog even wat foto’s gemaakt. Per slot van rekening ben ik wel trots op haar.

Ik zat goed en wel klaar om de terugreis te beginnen, vraagt mijn mobiel ineens om aandacht. In normale tijden neem ik niet op. Want… weg is weg en dan ben ik er gewoon even niet. Daar ben ik best wel streng in.

Mark van de bistro-pub De Patron in Twello belde en vroeg of ik tijd had. Maar natuurlijk Mark… ik stond in Bathmen en was ook wel nieuwsgierig hoe de A1 op dit moment is. Dus hoppa… direct op weg naar Twello.

Ik vermoed dat ik wel een rekening krijg voor te hard rijden. Het is gewoon geen doen op de A1 met 90 en 100 kilometer per uur. Het was overigens enorm druk op de A1 maar dat terzijde.

Ondanks dat ik enorm introvert ben vind ik dit soort acties leuk. Ongepland.

Zo zat ik ineens aan een gele rakker in de pub.
Verplicht tussen haakjes natuurlijk, maar ik zeg meer ja dan nee op het moment.

Cheers